Definicja Choroby zawodowej

Art. 235¹

Za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych „narażeniem zawodowym”.

Art. 235²

Rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych.

Wykaz chorób zawodowych stanowiący załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych obejmuje 26 jednostek chorobowych. Podaje on nazwę choroby zawodowej wraz z okresem, w którym wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych upoważnia do rozpoznania choroby zawodowej, pomimo wcześniejszego zakończenia pracy w narażeniu zawodowym.

Wykaz chorób zawodowych do pobrania w załącznikach.

Zgłoszenie choroby zawodowej

Podejrzenie choroby zawodowej zgłasza:

• pracownik, który podejrzewa, że występujące u niego objawy mogą wskazywać na taką chorobę, przy czym pracownik aktualnie zatrudniony zgłasza podejrzenie za pośrednictwem lekarza sprawującego nad nim profilaktyczną opiekę zdrowotną;

• były pracownik, który podejrzewa, że występujące u niego objawy mogą wskazywać na taką chorobę, zgłoszenia dokonuje osobiście lub za pośrednictwem lekarza leczącego;

• pracodawca zatrudniający pracownika, u którego zaistniało podejrzenie choroby zawodowej;

• lekarz podmiotu właściwego do rozpoznania choroby zawodowej w toku postępowania orzeczniczego po uzyskaniu skierowania na badanie w związku z podejrzeniem choroby zawodowej.

W każdym przypadku podejrzenia choroby zawodowej:

• lekarz,

• lekarz dentysta,

który podczas wykonywania zawodu powziął takie podejrzenie u pacjenta, kieruje na badania w celu wydania orzeczenia o rozpoznaniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej rozpoznania.

Jednostki orzecznicze

Jednostkami orzeczniczymi I stopnia są:

1) poradnie chorób zawodowych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy,

2) kliniki i poradnie chorób zawodowych uniwersytetów medycznych (akademii medycznych) – w zakresie wszystkich chorób zawodowych;

3) poradnie chorób zakaźnych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy albo przychodnie i oddziały chorób zakaźnych poziomu wojewódzkiego – w zakresie chorób zawodowych zakaźnych i pasożytniczych;

4) podmioty lecznicze, w których nastąpiła hospitalizacja – w zakresie rozpoznawania chorób zawodowych u pracowników hospitalizowanych z powodu wystąpienia ostrych objawów choroby.

Właściwość jednostki orzeczniczej I stopnia ustala się według miejsca, w którym praca jest lub była wykonywana przez pracownika/byłego pracownika lub według krajowej siedziby pracodawcy w przypadku, gdy dokumentacja narażenia zawodowego jest gromadzona w tej siedzibie.

Jednostkami orzeczniczymi II stopnia od orzeczeń wydanych przez lekarzy zatrudnionych w jednostkach orzeczniczych I stopnia są instytuty badawcze w dziedzinie medycyny pracy.

Rozpoznanie choroby zawodowej musi być oparte na określonych kryteriach, które uwzględniają elementy pozwalające na przyjęcie związku przyczynowo – skutkowego choroby z narażeniem zawodowym.

Warunki rozpoznania choroby zawodowej:

• choroba musi być ujęta w wykazie chorób zawodowych

• rozpoznanie choroby zawodowej następuje w czasie, określonym w rozporządzeniu, w którym wystąpienie udokumentowanych objawów choroby upoważnia do jej rozpoznania

• ocena narażenia zawodowego musi wykazać bezsprzecznie bądź z wysokim prawdopodobieństwem, że dane schorzenie zostało spowodowane działaniem narażenia zawodowego

Procedura postępowania w związku z podejrzeniem choroby zawodowej

Postępowanie w Poradni Chorób Zawodowych jest prowadzone na podstawie skierowania. Skierowanie wydaje lekarz, który podejrzewa chorobę zawodową lub właściwy państwowy inspektor sanitarny, który otrzymał zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej.

Skierowanie wystawione przez lekarza powinno zawierać są określone przepisami dane – wzór dokumentu do pobrania na stronie PWOMP.

UWAGA:

Poradnia Chorób Zawodowych PWOMP nie rozpatruje chorób zakaźnych i odzwierzęcych jest to w kompetencji odpowiednich poradni USK w Białymstoku.

Podejrzenie choroby zawodowej (uwzględniając przepisy Kodeksu pracy) zgłasza się do właściwego państwowego inspektora sanitarnego – wzór dokumentu do pobrania na stronie PWOMP.

Właściwy państwowy inspektor sanitarny dokonuje oceny narażenia zawodowego i sporządza kartę oceny narażenia zawodowego.

Podstawa prawna:

• ustawa Kodeks pracy

• rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych dnia 30 czerwca 2009 roku (z późn. zm.)

• rozporządzenie Ministra Zdrowia z dn. 1 sierpnia 2002 roku w sprawie sposobu dokumentowania chorób zawodowych i skutków tych chorób (z późn. zm.)

Telefon kontaktowy:  85 66 47 800 wew. 6     85 66 47 807   

Materiały do pobrania: